Agapè-viering

De eerste christenen kwamen regelmatig thuis bij elkaar. Zij brachten eten en drinken mee, naar de gewoonte van het land was dat brood en wijn, en wellicht andere spijzen: producten gemaakt van het goede van de aarde.
brood en wijn delen
Ieder bracht wat mee, en gaf dat bij binnenkomst af om de tafel klaar te kunnen maken. Tijdens de maaltijd vertelde men verhalen over het leven van Jezus, over wat Hij had gezegd en bedoeld zou hebben. De maaltijd drukte de onderlinge verbondenheid uit en de verbondenheid met Christus: de verhalen over Hem en van Hem, waren de bindende en gemeenschappelijke factor.

Met een eenvoudig dankgebed vroeg men de zegen over brood en wijn. Ze braken het brood en deelden het met elkaar, zoals Jezus gezegd had: Blijf dit doen om mij te gedenken.

Wat overbleef van de maaltijd werd verdeeld onder de mensen die het goed konden gebruiken: ook toen al!
De agapè-maaltijd wordt vaak omschreven als een liefdesmaal of een maaltijd onder vrienden die gezamenlijk wordt gebruikt, waarin de onderlinge verbondenheid tot uiting komt. Geleidelijk is de uitbundige agapè-maaltijd verdwenen; een rituele maaltijd bleef over.

De Agapè kan een voor de hand liggend alternatief zijn voor een viering, waarbij geen priester aanwezig kan zijn. Een Agapè is nu geen volledige maaltijd meer, zoals in de tijd van de eerste Christenenen, maar een ritueel, dat de verbondenheid met Christus en met elkaar weergeeft met de symbolen, die zo vertrouwd zijn: brood en druivensap, het goede van de aarde.

Een agapè is dus geen Eucharistieviering. Het is ook geen Woord & Communieviering. Want het brood dat gedeeld wordt is gewoon brood en niet het Lichaam van Christus. De wijn is gewoon wijn en niet het Bloed van Christus.